«عیدت مبارک گل یاسم»

این روزهای تکراری و این زندگی فلاکت باراین شب های تکراری و بدون همدم را با یاد تو و حظور ستاره آسمانم و آن ستاره کوچولو میگذرونم.

راستی که چه تکراریه دنیا..... من با این روزها و شب های بی پایان و دیوهای انتظار و تنهایی دست و پنجه نرم می کنم و از تو هیچ خبری ندارم...... تنها آرزویم باران است وتو.....گل یاس نازنینم

باران

باران

گاهی که پای صحبته  دلم می شینم بهش می گم یعنی رفت؟ و دلم جواب منو با سکوت میدهد. ....سکوتی که اصلاً دوسش ندارم......سکوت را دوست ندارم، شاید چون از سکوت می ترسم.

شاید چون سکوت مرا یاد انتظار می ندازه. ..... یاد این می ندازه که همه روزی میره و تنهایت می گذارند و آن کسی که دوستش داری از همه زود تر میره...... مگه لیلی و مجنون نبودند؟ مگه شیرین و فرهاد نبودند؟ خوبه خودم میگم بودند. دیگه نیستند. این رسم زندگیه..... .نمی دونم واقعاً نمی دونم چی بنویسم و نمی دونم الان چی دارم مینویسم.

این بار واقعاً نمی دانم. ولی می گویند مرام عشق تنهایی است. شب ها وقتی که می خواهم بخوابم باورت نمی شه گل یاسم تون ستاره ها اگه نباشد خوابم نمی بره. شب ها اولین کاری که می کنم حاضر غایب کردن ستاره هاست و بعد از اینکه دیدمش و از حظورش مطمئن شدم، حرف زدن با او را شروع می کنم. .....خیلی دوره حتی بیشتر از تو ولی بعضی موقع ها احساس می کنم دارن همپای من گریه می کنند

من نمی تونم ببینم و همین بهتر که نمی تونم ببینم کاش گریه های تورا هم نمی دیدم. می دانم چه فکر می کنی. به خودت میگویی این که نمی دونه، این که من را درک نمی کنه، این که هیچ نمی دونه......

امروز سه شنبه هست.....یه سه نشبه تلخ و دلگیر کننده.....همه سه شنبه ها با گل یاسم میرفتیم تو پاتوق بی قراری کلی میخندیدم کلی اذیتش میکردم کلی روم اب میپاشید دریا هم قشنگ بود اصلا انگار دریا مال یاسمنم بود هر وقت باهام میومد کنار دریا دریا به حرمت دل دریائیش اروم میشد.

الهی هر جا هستی خوش باشی و خنده از روی لبات چیده نشه.....الهی در جا هستی وقتی دلت گرفت فقط رو کنی به اسمون و به اون خدایی که من تو رو از هم جدا کرد نگاه کنی بهش بگی : رضایم به رضای تو.

گل یاسم

گل همیشه بهارم

الهی خوشبخت بشی.....الهی هر چی غم تو دلته بشینه به دل ایمان.....آخه یاسی بی غمش قشنگه.

مراقب خودت باش نور چشمم......

و ان یکاد الذین......

خدا پشت و پناهت.....مواظب خودت باش.

به امید دیدار......

در قافله راه پر اندوه بهشت

که در آن عشق به مهتاب عبادت به خداست

هم سفر با تو شدم

من درونم تنهاست

تو به من گفتی از این تنهایی می توان رفت به دریای گناه

می توان خفت در آغوش خدا

تو به دستان خدا نزدیکی !

من کجا و تو کجا؟

من غم سرد شبستان خزان

تو صدای تپش عشق طلوع

من پر از خستگی شوق غروب

تو شمیم نفس رویش باغ

من سکوت تب شنهای کویر

من غروبم

تو طلوع !

من خزانم

تو بهار !

من کویرم

تو بر این تشنگی دشت ببار...

هوای ترست به رنگ هوای چشمانت

      دوباره فال گرفتم برای چشمانت

اگر چه کوچک و تنگ است حجم این دنیا

   قبول کن که بریزم به پای چشمانت

بگو چه وقت دلم را ز یاد خواهی برد؟

                          اگر چه خوانده ام از جای جای چشمانت

دلم مسافر تنهای شهر شب بوهاست

                           که مانده در عطش کوچه های چشمانت

تمام آینه ها نذر یاس لبخندت

                                       جنون آبی دریا فدای چشمانت

چه می شود تو صدایم کنی به لهجه ی موج

                            به لحن نقره ای و بی صدای چشمانت

تو هیچ وقت پس از صبر من نمی آیی

                           در انتظار . چه خالیست جای چشمانت

به انتهای جنونم رسیده ام اکنون

به انتهای خود و ابتدای چشمانت

من و غروب و سکوت و شکستن و پاییز

                               تو و نیامدن و عشوه های چشمانت

خدا کند که بدانی چقدر محتاج ست

                              نگاه خسته ی من به دعای چشمانت

شنبه روز بدی بود
روز بی حوصلگی
وقت خوبی که می شد
غزلی تازه بگی

ظهر یکشنبه ی من
جدول نیمه تموم
همه خونه هاش سیاه
روی خونه جغد شوم

صفحه ي کهنه ي یادداشتای من
گفت دوشنبه روز میلاد منه
اما شعرتو می گه که چشم من
" تو نخ ابر که بارون بزنه"*
آخ اگه بارون بزنه
آخ اکه بارون بزنه...

غروب سه شنبه خاکستری بود
همه انگار نوک کوه رفته بودن
به خودم هی زدم، از اینجا برو
اما موش خورده، شناسنامه من

عصرچهارشنبه من
عصرخوشبختی ما
فصل گندیدن من
فصل جون سختی ما

روز پنجشنبه اومد
مثل سقاهک پیر
رو نوکش یه چیکه آب
گفت به من: بگیر، بگیر!

جمعه حرف تازه ای برام نداشت
هرچی بود، پیشتراز اینها گفته بود...

چقدر سخته.....

خیلی سخته....روزای بی تو یاسمن....خیلی

سلام به گل یاسم

سلام به نگاه

سلام به صداقت

سلام به رفاقت

سلام به محبت

سلام به شقاوت

سلام به گرمی صدات

سلام به نگاهت

سلام به سلامت

سلام به عاشقی

سلام به عشقبازی

سلام به مجنون

سلام به لیلی

سلام چشمات

سلام به بازی سرنوشت

سلام به دلتنگی

سلام به ایثار

سلام به گذشت

سلام به گریه

سلام به سرنوشت سیاه

سلام به حسرت

سلام بغض های شبونه

سلام به جدایی

سلام به تنهایی

سلام به خاطره

سلام به دیونگی

سلام به هق هق

سلام به مرگ

خداحافظ زندگی

آن روز که سرانجام در عشق بمیرم

مپسند که دل داده ناکام بمیرم

آیا بود ای ساحل امید که روزی

چوم موج در آغوش تو آرام بمیرم

چون شبنم گلها سحر از جلوه خورشید

در پرتوی روی تو سرانجام بمیرم

آن مرغک آزرده عشقم که روا نیست

در گوشه افسرده این دام بمیرم

مپسند که در گوشه تنهایی وغم ها

چون شمع عیان سوزم و گمنام بمیرم

يك نگاه گذرا باز سلام من و تو

پشت اين پنجره بسته دگر هيچ نماند

نقشي از خنده مستانه به جام من و تو

گر چه از چشم همه باز گريزان شده ايم

بر سر كوچه و بازار، كلام من و تو

مي نويسم كه دگر طاقت دوريْت نماند

كس نباشد كه بياورْد پيام من و تو

سال هاست كه از پنجره ها خسته شديم

كي شود گردش ايام، به كام من و تو

خم اين كوچه تو را باز ز من مي گيرد

آخرين بيت غزل... باز به نام من و تو...

رفتم.مرا ببخش و مگو او وفا نداشت

راهی بجز گریز برایم نمانده بود

این عشق آتشین پر از درد بی امید

در وادی گناه و جنونم کشانده بود

رفتم.که داغ بوسه ی حسرت ترا

با اشکهای دیده ز لب شستشو دهم

رفتم که نا تمام بمانم در این سرود

رفتم که با نگفته بخود آبر دهم

رفتم مگو.مگو.که چرا رفت.ننگ بود

عشق من و نیاز تو سوز ساز ما

از پرده ی خموشی و ظلمت.چو نور صبح

بیرون فتاده بود به یکباره راز ما

رفتم که گم شوم چو یکی قطره اشک گرم

در لابلای دامن شبرنگ زندگی

رفتم.که در سیاهی یک گور بی نشان

فارغ شوم ز کشمکش و جنگ زندگی

من از دو چشم روشن و گریان گریختم

از خنده های وحشی طوفان گریختم

از بستر وصال به آغوش سرد هجر

آزرده از ملامت وجدان گریختم

ای سینه در حرارت سوزان خود بسوز

دیگر سراغ شعله ی آتش ز من مگیر

می خواستم که شعله شوم سرکشی کنم

مرغی شدم به کنج قفس بسته و اسیر

روحی مشوشم که شبی بی خبر ز خویش

در دامن سکوت بتلخی گریستم

نالان ز کرده ها و پشیمان ز گفته ها

دیدم که لایق تو و عشق تو نیستم

سلام نوگل زندگیه ایمان

خوبی شاخه نباتم...... الهی دورت بگردم

خوبی عزیز دلم.....الان ساعت 5:58 دقیقه عصر روز جمعه هست دلم صد برابر گرفته عصر جمعه همین طوری دلگیره حالا هم که تو کنارم نیستی دیگه نگو....که بد شکنجه ای هست.

گل یاسم میخوام امروز هم بیام دنبالت با هم بریم بیرون ..... گل یاسم بازم میبرمت کنار دریا آخه خودت گفتی دریا رو خیلی دوست دارم میبرمت پاتوق بی قراری هام اونجا دیگه نه کسی هست بگو تو کی هستی؟؟؟ این کی هست؟؟؟؟ با هم چه نسبتی دارید؟؟؟؟

 اونجا من هستم و تو خدای خودمون.....اوه ......اوه.....اوه....... یکی یادم رفت .....دریا یادم رفت دریا هم هست .... اون همیشه شاهد زندگی من بوده چه روزایی که از خنده پرت شدیم تو اب و چه روزایی که از اشکم گونه هات خیس کرد و باز بغضم رو غورت دادم که نکنه ایمان رو بغض کرده ببینی.

خانومی الهی پیش مرگت بشم چه کاری بیشتر از این بلدم به غیر از اینکه پیش مرگت بشم همین

یاسی جون.

 همون شال خوشکله رو سرت کن باشه .... آخه وقتی اون رو سرت میکنی دیونه وار عاشقت میشم....درست میشی مثل فرشته ها دیگه عین فرشته ها میشه گلکم.

یاسمن منتظرم باش ساعت 7 میام دنبالت باشه

دم درب باش که زنگ نزنم باشه.....فدای چشم گفتنات بشه ایمان.

مراقب باش یاسم ....همیشه مراقب سرنوشت باش......یادته همیشه بهت میگفتم یاسمن از بازی سرنوشت میترسم.....دیدی چه بلایی سرم آورد.

فدای عشقت گلکم

به امید دیدار

برای روز میلادِ تنِ من نمی خواهم پیرهن شادی بپوشی

به رسم عادت دیرینه حتی برایم جام سرمستی بنوشی

برای روز میلادم اگر تو به فکر هدیه ای ارزنده هستی

منو با خود ببر تا اوج خواستن

بگو با من که با من زنده هستی ، بگو با من که با من زنده هستی

که من بی تو نه آغازم نه پایان

تویی آغاز روز بودن من ، مذار پایان این احساس شیرین

بشه بی تو غم فرسودنه من

بشه بی تو غم فرسودن من