چرا گريه کنم وقتی باران ابهت اشکهايم را پاک کرد و سرخی گونه هايم را به حساب

روزگار ريخت چرا گريه کنم وقتی او بغض عروسکی دارد و هميشه اين منم که بايد

قطره قطره بميرم چرا گريه کنم وقتي بر بلندای ساده زيستن زير پا له شده ام چرا

گريه کنم وقتی باد بودی گريه دارد و برگ بوی مرگ چرا گريه کنم وقتی عاشق شدن

را بلد نيستم تا به حرمت اندک سهمم از تو اشک بريزم چرا گريه کنم وقتی تبسم

نگاهت زيبا تر از همه چيز است...((( چقدر قشنگ نوشتی یاسمن)))

سلام

دوس دارم همه اونایی که من و یاسمن رو میشناسن این پست رو بخونن.

این پست رو وقتی دارم مینویسم که از بغض گلوم پناه بردم به سجادم اونجا راحت اشک ریختم وقتی که یه کم آروم شدم شروع کردم به نوشتن چون اونطوری اینقدر دستام میلرزید که حتی نمیتونستم تایپ کنم

امروز وقتی مثل همیشه برات یاسمن اف گذاشتم وقتی مثل همیشه کامنت ها رو چک میکردم یه حسی به من گفت برو جلوتر نمیدونم همین طوری از این وبلاگ به اون وبلاگ از این کامنت به اون کامنت از روی کامنت ها وارد وبلاگ دوستا میشدم بعضی وقتا وارد بعضی از وبلاگ ها میشدم که حتی اسم نویسنده و دوستای که کامنت گذاشتن برام غریبه بود ولی توی یکی از وبلاگ ها یه کامنت بود که اسمش منو جذب کرد خدا شاهده برام با همه اسمها فرق داشت....یاسه شکسته.

چه خوب شد حرفای دلت رو شنیدم یاسمن وقتی وبلاگ باز شد شک نکردم این وبلاگ یاسمنه که برای خودش مینویسه برای دل تنگش مینویسه خیلی خوشحال شدم که راهی پیدا کرده که حرفای دلش غده نشه بچسبه زیره گلوش از اولین پستش که مربوط میشه به 1مرداد خوندم تا آخرین پستش که مربوط میشه به 19 شهریور ولی وقتی تمومش رو خوندم از غصه فقط از پشت کام بلند شدم نمیدونستم دارم چیکار میکنم نمیدونستم باید چیکار کنم داد بزنم سرم رو توی دیوار بزم از خونه برم بیرون...

خیلی سخته حرفایی رو بشنوی که ازش میترسیدی....

یاسمن ای کاش اون روزی که بهت گفتم یاسمن بهم بگو ایمان برو منم بهت گفتم یاسمن اینقدر بی سرو صدا میرم که حتی صدای پام رو هم نشنوی بهم نگفتی...

بلند شدم وضو گرفتم وایستادم جلوی خدا هنوز لبم به الله اکبر نرسیده بود که بغضم ترکید تو جام نشستم سرم رو گذاشتم روی سجاده و فقط هق هق کردم به خاطر تموم سرنوشتم به خاطر اینکه چه بود چی شد و چی فکر میکردم اینقدر گریه کردم که دیگه صدام در نمیومد...یاسمن اینقدر افکارم بهم ریختست که نمیتونم درست و حسابی حرف بزنم ولی اینا رو دارم مینویسم دوست دارم با دقت بخونی که این جمله ها آخرین جمله هایی هست که از ایمان میخونی و میشنوی ... دیگه میخوام برم حتی نه دیگه برات اف میزارم نه پست مینویسم میخوام دیگه دلت نلرزه میخوام دیگه عذابت ندم میخوام دیگه با شنیدن صدام اشکت در نیاد... یاسمن میدونم که شرایطی پیش اومده که از من بدت میاد ولی ای کاش این حرفایی که امروز خودم خوندم خودت بهم میگفتی ای کاش کامنت هایی که همش عصاره دلت بود خودت بهم میگفتی ای کاش میدونستی که امروز برای اولین بار توی زندگیم کمرم شکست امروز برای اولین بار فهمیدم اونی که تمام هست و نیستمه اونی که نفس میشکم امسش رو میارم میخوابم اسمش رو میارم بیدار میشم اسمش رو میارم به کجا رسیده.

 وقتی توی وبلاگ افروز کامنتت رو خوندم .... خورد شدم ....قلبم به اندازه تموم دردایی که تا حالا کشسده بود به درد اومد...... ولی ازت دلگیر نشدم چون بهت حق میدم چون دوستت دارم نه الان بلکه همیشه حتی وقتی توی گور سرد و تاریکم برای همیشه به خواب شیرین فرو میرم.

میخوام همه اونیایی که میگن من بی وفا هستم بدونن که ایمان بی وفا نیست ...برای اون دوستی که مینویسه یاسمن غصه نخور همشون نامردن.....برای اونی که میگه ولش کن اون دیگه تموم شده.....برای اونی که میگه اگه دوستت داشت باهات حتما ازدواج میکرد حالا که ازدواج نکرده پس دوستت داشته .....این پست رو بخونن یاسی تموم حرفات رو توی وبلاگ ((یاسه شکسته تو)) خوندم درسته که میگن دنیا خیلی کوچیکه اونقدر کوچیک که راحت تونستم عطر نفسات رو حس کنم و به طرفت بیام...یاسمن همیشه دلم به این خوش بود که اگه همه میگن ایمان بی وفایی کردی همه میگن ایمان تو نامردی کردی همه میگن ایمان تو عاشقش نبودی همه میگن ایمان تو دوستش نداشتی این وسط یاسمنم گلم عشقم هست که میدونه چقدر دوسش دارم و چقدر عاشقشم میدونه کسی که فقط با دو هزار تومن از تهران راهی مشهد میشه فقط برای دیدن معشوقش میتونه این کارو کنه ....... وقتی امروزتوی وبلاگ افروز خودنم که نوشته بودی : راستش خودمم به این نتیجه رسیده بودم میدونم دیگه به دردم نمیخوره اما خودت میدونی عاشقش بودم اونم دیوانه وار وخودت میدونی ادم عاشق با یه تلنگر دست وپاش میلرزه اما همیشه از خدا میخوام کمکم کنه وخوب تا حالا تونستم دلمو مهار کنم اما نمیزاره همش واسم تل میزنه اف میزاره زجه میزنه نمیدونم اینا سستم میکنه.....  آره شاید دیگه به دردت نخورم شاید یه دل بهونه گیر برات تحملش سخت باشه یادت میاد بهت میگفتم یاسمن تو با همه فرق داری بهت میگفتم میدونی چرا؟ چون تو ایمان رو برای خودت نمیخوای تو ایمان رو برای ایمان میخوای ولی حالا چی بازم ایمان رو برای ایمان میخوای یا فقط برای خودت میخواستی؟؟؟ یاسمن کمرم شکست یه لحظه تموم این یه سال عاشقی جلوی چشمام رد شد توی بارون دوویدنام قرار گذاشتنام مشهد اومدنام تلفن زدنام نوازش کردنام....همش جلوی چشمام اومد دلم داره میترکه باورم نمیشه یاسمنی که روزی هزار بار قربون صدقم میرفت یاسمنی که من هر چی میگفتم نه نمیگفت الان میگه به این نتیجه رسیده بودم که دیگه بدردم نمیخوره..... حالا فهمیدم که توی این دنیا از اونی که فکرش رو میکنم تنها ترشدم......چشم یاسمنم ایمان کور بشه ببینه تو داری اذیت میشی دیگه زجه نمیزنم زجه هام رو میریزم توی این دل خرابشده که تو رو هم اذیت نکنم اینقدر میریزم که یه روزی دیگه برای همیشه ساکت بشم.

اینا رو دارم مینویسم برای همه برای اونایی که فکر میکنن ایمان از این زجه زدن ها لذت میبره ایمان از این مسخره بازی ها لذت میبره ....برای تو افروز.... برای تو ندا .....برای همه همه.

یاسمن باشه ازت خواسته بودم بهم بگی ایمان برو ولی بهم نگفتی ولی الان میفهمم ای کاش اون روز بهم میگفتی ایمان برو گمشو حداقل امروز اینطوری با حرفات نمیشکستم درسته شکستم ولی وقتی بازم یه نگاهی به دلم میندازم میبینم بازم مثل قبل از آتیش عشقت داغه...... دیگه دارم دیونه میشم از دست این بغض لعنتی که ول کنم نیست ای کاش اون روزی که این بعض لعنتی منو برد اون دنیا بر نمی گردوند چقدر لذت بخش بود اون روز یه روز تمام توی این دنیای لعنتی نبودم توی دنیایی که همش پر از غصه هست چقدر لذت بخش بود..... آها یادم نبود از مرگ حرف نزنم دل یاسم غمگین میشه.

میدونم تلفن زدنام اشتباه ولی چیکار میکردم دلم چیکار میکرد وقتی که عشقت میزد به سرم روانیم میکرد خودت اینو خوب میدونی خوب میفهمی وقتی که عشق بزنه به سر آدم چی میشه یادت میاد بعد از دو هفته که نه چتی و نه افی داشتم ازت وقتی زنگ زدی چطوره دست و پام رو گم کرده بودم میبینم خودت هم نمیتونی تحمل کنی ولی من یه راه چاره ای سراغ دارم یه کاری میکنم که برای همیشه ایمان فراموشت بشه نه دیگه زجه میزنم نه ناله و نه گریه میکنم اینطوری حداقل به اون دل دریائیت نمیوفته که یاسمن ایمان داره پرپر میزنه ایمان داره ناله میکنه و صدات میکنه که تو هم هوایی بشی و زنگ بزنی.

یاسمن بهت نمیگم که چرا باهات نموندم میزارم تو هم مثل همه خیال کنید که ایمان به خاطر خودش اینکارو کرد ایمان دید به دردش نمیخوری باهات ازدواج نکرد باشه ولی خدایی این وسط هست و میبینه چطوره دلم داره اخرین ناله هاش رو میزنه...... یه روزی تو میفهمی و اون روز دیگه خیلی دیر شده برای این قضاوت های زودت دیگه اون روز خورشید عشقم طلوع نمیکنه که بخواد غروب کنه....قول میدم دیگه نه پست بنویسم نه اف بزارم نه وبلاگ بسازم تموم حرفای عاشقیم رو توی این دل کوچیک میریزم تا نه تو وسوسه بشی نه دلت بلرزه میخوام برت گردونم به درست یه سال پیش اون روزی که قرار بود برام زنگ بزنی تو زنگ میزنی و من نیستم و دیگه نه تو برام اف میزاری و نه من برات اف و نه 850 تا نامه در طول 8 ماه.

میخوام بهت بگم از پیشت میرم که نه دیگه بسوزی و نه دیگه غصه بخوری ولی بدون بازم به یادتم بازم برات حرف میزنم مثل همیشه که مثل دیونه ها به دیوار اتاقم  به عکست ذول میزنم و برات اواز میخونم و از صدای هق هقم گلدون یاس اتاقم هم همپای من گریه میکنه مثل همیشه شبا برات لالایی میخونم مثل همیشه وقتی سرت رو میزاری رو شونه هام بهت میگم.

سرت رو بزار رو شونه هام خوابت بگیره

بزار تا اروم دل بی تابت بگیره

یاسمن بهم میگی خیال میکردم ایمان با گذشت زمان همه چیز عوض میشه و من تلاش میکردم و تو ایمان عقب میکشیدی یاسمن فکر کردی که با دیدن تلاشت من چقدر غصه میخورم؟؟  تلاشت رو میدم و ذره ذره اب میشدم وقتی میگی ایمان چه طوری باور کنم عاشقم بودی وقتی هیچ تلاشی برای به من رسیدن نکردی یاسمن این حرفا جیگرم رو آتیش میزنه آره حق داری چون تلاشای من رو تو ندیدی چون نمیخواستم دل بستم گفته بودم ایمان تو که دل بستش شدی پس تلاش کن..... من نهایت تلاشم رو میکنم ولی نمیزارم یاسمن تلاشم رو ببینه....اره شاید حق با تو باشه من ادای عاشقا رو در میارم ...همیشه وقتی دلم میشکنه وقتی از همه چیز نا امید میشم یاد خدا میوفتم خدایی که ناظر همه چیز هست ناظر نقش بازی کردن من ناظر دروغ گفتنام ناظر کلک زدنام ناظر دورنگیام .....ناظر عاشقیم.

یاسمن تو هم میتونی راحت و بدون هیچ دغدغه ای توی وبلاگت بنویسی

یاسمن بهت قول میدم که نه دیگه افی ازم داشته باشی نه نامه ای نه پستی نه تلفنی به شرافت خدا قسم بهت قول میدم که دیگه نبینیم که اون دلت اون دلی که میپرستمش بلرزه.

روی صحبتم با همه هست با اون دوستایی که عشقشون بهشون نارو زده به اونایی که عشقشون پیششونه به همه اونایی که با من و یاسمن دوست بودن میخوام بگم من عشق رو تونستم توی این دنیا ببینم من عشق رو تونستم توی چشمای اشکیم ببینم من تونستم عشق رو توی صدای دردناک قلبم بشنوم من تونستم عشق رو توی ارامشی که از آغوش معشوقم بهش رسیدم ببینم....میخوام برای اونایی بگم که میگن عشق توی کتاباست....عشق من توی قلبمه عشق با منه همه جا حتی وقتی عشقم بگه که ایمان دیگه به دردم نمیخوره.

یاسمن باشه میخوای من برم باشه منم مثل اون عشق دوستت میرم از زندگیت ولی مطمئن باش برای دیدنت میام جوری که تو نبینیم چون اگه نبینمت میمیرم......حالا میفهمم عموم چی میگفت....چرا اون کارو با خودش کرد؟؟ اون بهترین راه رو انتخاب کرد

نمیدونم با این دل زخمی و بهونه گیر که داره صبرم رو طاق میکنه چیکار کنم دیگه اشکام نمیزاره تایپ کنم.

یاسمن اینقدر بی صدا از توی زندگیت میرم که حتی سایم هم روی دیوار اتاقت نیوفته امشب شبه خوبیه برای رفتن چون دیگه مهتابی نیست برو گله یاسم برو الهی خوشبخت بشی ایمان به انتظار میشه به انتظار اونی که میخواد ببینتش و ازش بپرسه آخه چرا ما؟

یاسمن نمیدونم الان کجایی و داری چیکار میکنی ولی از خدای بزرگ میخوام و قسمش میدم به این قلب پاره پاره که دیگه اسم ایمان رو لبت نیاد اصلا فکر کنی ایمانی وجود نداشته که بخوای به خاطرش صبح خودت رو اذیت کنی و یا با صدای تلفنش دلت بلرزه اصلا ایمان مرده.

حالا میفهمم یاسمن که حتی اون دوستایی که تو ظاهر با من بودن حقیقتشون فرق داشت.

گل یاسمن مطمئن باش هیچ اتفاقی هیچ اتفاقی حتی مرگ هم نمیتونه ذره ای از عشق تو رو توی قلبم کم کنه چه برسه به این که بشنوم که دیگه به دردت نمیخورم ...خوشحالم حالا میفهمم ...خدا رو شکر اون روزایی که با من بودی به دردت خوردم و تونستم دردات رو کم کنم خدایا شکرت.....

همیشه از خداحافظی میترسیدم...میدونی چرا؟ چون میترسیدم از دستت بدم

بازم باهات خداحافظی نمیکنم ولی دیگه بهت نمیگم به امید دیدار

چون دیگه دیداری وجود نداره همیشه دلم به این خوش بود ولی دلم شکست....جوری شکست که تا بخوام جمش کنم پاییز عمرم سر رسیده.... میگن تلاش بی ثمر حماقته.....واسه چی دل شکستمو جمش کنم...

الهی .....خدای من....خدایی که من رو عاشق یاسمن کردی.....خدایی که عشق اون رو توی قلبم کاشتی تا زنده بشم.....به حق پهلوی شکسته خانوم فاطمه زهرا  قسمت میدم  روزی نیاد که یاسمنم حس کنه تو عشقش به من شکست خورده.

مواظب خودت باش همنفسم توی شبهای بی همنفسی.

لب غمگین

لب غمگین تو را می بوسم

و تو را

بر ایوان بارانی دل خود

می بندم

خرامان تر

از اندام تو

در اندیشه من نیست... دریغا

دریغا

دست نا محرم سرنوشت

تو را از شاخه خشک بخت من

بر چیند...

م-پائیز

۲۲/۶/۸۵

طرح چشمان قشنگت در اتاقم نقش بسته

شعر میگویم به یادت در قفس غمگین و خسته

من چه تنها و غریبم بی تو در دریای هستی

ساحلم شو غرق گشتم بی تو در شب های مستی

خیال کردی بری میری از یادم

تو رفتی و نرفت چیزی از یادم

تو رفتی تازه عاشق تر شدم من

از اونی هم که بود بدتر شدم من

صبح تا شب این شده کارم که واسه چشات بیدارم

تو خدای عاشقایی تو تموم کس و کارم

تو به داد من رسیدی وقتی تنهاییم رو دیدی

تو نزاشتی برم از دست اگه چیزی هم هنوز هست

نازنینم امید شیرینم من به جز تو کسی نمی بینم

از اون روزی که رفتی یه روز خوش ندیدم

به جز دستای گرمت پناه وخوش ندیدم

زندگیمو به پای تو دادم اون روزا رو نمیره از یادم

نازنینم برس به فریادم

صبح تا شب این شده کارم که واسه چشات بیدارم

تو خدای عاشقایی تو تموم کس و کارم

تو به داد من رسیدی وقتی تنهاییم رو دیدی

تو نزاشتی برم از دست اگه چیزی هم هنوز هست

کلبه فانوس

شاید خیلی قشنگ درست نکرده باشم  ولی دیدنش خالی از لطف نیست

یه کلیپ به نام عاشقانه ها   

   او رفت ...

   پاياني براي يك زندگي

   خدايا

   چگونه باور كنم رفتنش را ؟

   نميتوانم ,

   نميخواهم ,

   چگونه باور كنم هجرتش را ؟

   آنهم چنين مظلومانه ؟

   در گلويم بغضي ست

   كه شكسته نميشود

   چر اشكهايم سرازير نميشوند ؟

   در فقدانش چه بايد كنم ؟

   آه و ناله و فغان ؟

   گر اشك ريزم

   باور كرده ام كه او نيست

   كه او رفته است

   نميتوانم ,

   نميخواهم ,

   چشم بر هم نميتوانم گذاشتن

   او آنجاست

   او همه جاست

   باور ندارم رفتنش را

   خاطره اش

   زمزمه اش

   همه جا جاري ست

   اي نازنينم

   ميدانم در آنسو

   در سرايي ابدي

   به آرامش رسيده ايي

   آسوده بخواب

   آسوده برو

   يادت هميشگي ست ...

 همیشه به یادت

  زير باران مي روم

   و هم نوا با گريه ي آسمان مي گريم

   تا كسي اشك هاي مرا نبيند

   به زير باران مي روم

   و فرياد مي زنم تا صداي فريادم با فرياد آسمان يكي شود.

   به زير باران مي روم

   تا ناله هاي دلم با ناله هاي باد يكي شود.

   و كسي شاهد شكستن روح خسته ام نباشد.

   به زير باران مي روم

   و تكيه به همان درخت بيد مجنون كنار جاده

   كه يادگاري هايمان را روي آن مي نوشتيم

   به انتظارت خواهم ماند ,

   تا به زير هر يك از قدمهايت گل سرخي بگذارم.

   مي دانم خواهي آمد.

   و دستان سردم را در دستان گرمت خواهي گرفت.

   تا با هم به سرزمين آرزوها برويم

   باران كه مي آيد

   گوش به زنگ صداي تو

   تكه تكه ترانه هاي كهنه را كنار هم مي چينم.

   و هميشه به همين حقيقت تلخ مي رسم

 ایمان...عیدتون میارک